آن مضرت را از خويشتن دفع كرد . وزيرى ميان ابو على بلعمى و ابو جعفر عتبى اوفتاده بود چندگاه . پس بو على بلعمى بمرد ، اندر جمادى الاخرى [ 1 ] سنه ثلث و ستين و ثلثمائه . و امير ابو الحسن بس مكار و محتال بود ، حيلتها به كار آورد ، به نيشاپور باز آمد با سپه‌سالارى ولايت مرو ويرا بود . سرهنگى از ولايت هرات كه او را ابو على محمد بن العباس توكلى گفتندى عاصى شد ، و حصار تولك [ 2 ] آبادان كرد ، و قومى بر وى گرد آمدند . پس امير ابو الحسن مر ابو جعفر زيادى را نامزد كرد ، تا بحرب توكلى رفت ، و او را در حصار تولك بيافت ، تا بزنهار آمد ( 199 ) و او را به نيشاپور آورد . و همين ابو جعفر زيادى بغور شد و چند حصار از غور فتح كرد ، و اندر سنه تسع و ستين و ثلثمائه بسيستان رفت بنصرت حسين بن على بن طاهر التميمى ، كه با خلف بن احمد همى حرب كرد ، و امير ابو الحسن اندر عقب وى نيز آنجا رفت و چندگاه حرب كردند و باز گشتند ، اندر سنه ثلث و سبعين و ثلثمائه [ 3 ] .

--> [ ( 1 - ) ] هر دو : الاخر ؟ [ ( 2 - ) ] تولك : بضمهء تا و فتحهء لام تاكنون هم بدين نام در جنوب شرقى هرات در ولايت غور واقعست . [ ( 3 - ) ] ابن اثير 8 ر 222 لشكر كشى سيستان را بقيادت حسين بن طاهر بن حسين در سنه 354 ه . مينويسد و گويد كه خلف در ژرارگ سيستان هفت سال محصور ماند و مقاومت كرد . نام اين حكمران بست و فراه در كتب تاريخ باختلاف چنين آمده : در تاريخ سيستان : گاهى ابو الحسين طاهر بن محمد بن محمد بن ابى تميم . گاهى : ابو الحسن بن طاهر بن ابى على تميمى . گاهى : طاهر بو على ؟ عتبى : طاهر بن حسين . مادر طاهر بو على عايشه بنت محمد بن ابى الحسين بن على بن ليث بود ، و او شب يكشنبه 20 ذى قعده 359 ه . در زرنج مرده ( تاريخ سيستان 334 ) و پس ازو پسرش حسين با خلف جنگها داشت تا كه روز پنجشنبه 17 رجب 373 ه . با هم صلح كردند ، و بعد ازين حسين هم بمرد و سيستان به خلف باقى ماند ( ص 341 ) .